Antysemityzm sowiecki/komunistyczny
Oficjalna równość, nieoficjalne podejrzenia
Państwa komunistyczne często odrzucały antysemityzm w teorii, odtwarzając w praktyce podejrzenia antyżydowskie.
Główna idea
Ideologia radziecka formalnie sprzeciwiała się nienawiści etnicznej, ale tożsamość żydowską można było traktować jako burżuazyjną, religijną, kosmopolityczną lub podejrzaną politycznie.
Główny wzorzec
Oskarżenia przesunęły się w stronę haseł: wykorzenieni kosmopolici, syjoniści, zagraniczni agenci czy nielojalni intelektualiści.
Zarys historyczny
Czystki za czasów stalinowskich, spisek lekarzy, ograniczenia kultury żydowskiej i późniejsze kampanie antysyjonistyczne pokazały, jak władza państwowa może brać na cel Żydów, zaprzeczając jednocześnie antysemickim zamiarom.
Współczesne echo
Część współczesnej retoryki antysyjonistycznej dziedziczy zwyczaje z czasów sowieckich, gdy traktuje żydowskie życie zbiorowe jako wyjątkowo nielegalne lub konspiracyjne.